Lieve mam

 

Het is nu meer dan een jaar geleden
Dat jij leefde met een gevoel van ontevreden
Ik vond dat toen niet zo fijn
Want in die tijd had ik erg veel pijn
Het liep ook allemaal zo raar
We leefden op den duur zo langs elkaar
Jij was niet meer de moeder die ik kende
En ik die er op een gegeven moment ook aan wende
Want jij was af en toe ook zo agressief
En ik… ik werd daarvan depressief
En wat die opstandigheid betreft
Ik denk en hoop dat je dat nu wel beseft
Dat ik op een gegeven moment zo van je manieren beefde
Ik me helemaal terugtrok en op mijn kamer leefde
En ik o zo graag alleen wonen wou
En niet in de gaten had, dat ik je toch wel missen zou
Want wat is er nu aan de hand
Jij, en dat nu al een jaar lang, gebruikt weer je nuchter verstand
Mijn moeder begint weer te leven
Ook al kom ik nu maar even
Je luistert, en doet weer wat voor mij
En dat maakt me juist zo bijzonder blij
Niet… dat je toen nooit wat deed
Het is het enthousiasme dat je nu niet vergeet
Dus houdt de moed erin
Ik hoop dat je niet weer terugvalt zoals in het begin
Want je weet
Zoals je deed
Deed erg veel pijn
En dat zou toch erg jammer zijn
Mam, zet hem op
En ondanks alles……… blijf je mijn allerliefste mam.

.

.